O wróżkach i rozwoju duchowym

Wielu odczuwa w sobie pewne parcie, pęd i rozmach ducha, czuje nieokreśloną, wielką tęsknotę i pragnienie wyzwolenia z pod jakiegoś zagadkowego ciężaru, którym te znikome rozkosze tego świata już nie wystarczają. Dla tych wybiła godzina, ci potrzebują przewodnika i nowego nauczyciela. Te zawarte wskazówki i wróżki mogą być pomocne do znalezienia pewnych swoich potrzeb i zainteresowań.
Warunkiem i podstawą wyzwolenia i rozbudzenia zdolności duchowych jest połączenie spokoju, cierpliwości i wytrwałości. Kto tych cnót jeszcze nie posiada, ten musi je najpierw zdobyć!
Jako pierwszy – to spokój. Jest wielu ludzi, którzy ani na chwilę nie mogą i nie umieją się zachować spokojnie. Mówimy, że są nerwowi. W wielu przypadkach są to tyko skutki złego wychowania. Podczas siedzenia robią ciągły hałas nogami, ciągle tupają, przekładając je i pociągając po podłodze. Są też i tacy, którzy stale kręcą się na krześle, wykonując przeróżne mimowolne ruchy jakby na szpilkach siedzieli.. Jeżeli dolne kończyny są spokojne, to u nich bardziej ruchliwe są ręce czy głowa. Albo bębnią ciągle palcami, albo też stale muskają ręką swoje włosy lub brodę. Wróżki zaś zabawiają się koronkowymi ozdobami, łańcuszkami, wachlarzem, pierścionkami na palcach, albo ich ruchliwe ręce bezustannie poprawiają coś i porządkują na swojej fryzurze, odzieży, wszędzie tam, gdzie i tak wszystko jest w porządku. Przy tym nie należy rozumieć, że człowiek powinien się zawsze spokojnie i sztywno zachowywać; on powinien tylko podczas ćwiczeń umieć zachować bezwarunkowy spokój ciała, bez szczególnego zwracania uwagi na to.
Że to wykonać nie jest tak łatwo, wróżka może się o tym przekonać. Na przykład -posiedzieć 15 minut zupełnie spokojnie z zamiarem zachowania się bezwarunkowo nieruchomo i swoje myśli zwrócić na jakąś zajmującą sprawę, wkrótce przyłapiemy się na jakimś nieświadomym poruszeniu. Takie to przeszkody wyrywają początkującego z trudem osiągniętego skupienia duchowego, co w razie powtarzania się znacznie opóźni jego rozwój.
Dlatego trzeba opanować wszelkie nieświadome poruszenia mięśni, co się każdemu bez trudu, specjalnego wysiłku udaje. Należy sobie postanowić: pozostać przy każdym siedzącym zajęciu nieruchomym, co należy zawsze ćwiczyć, zwłaszcza przy czytaniu.